Tadımlık Sevgi ! i

Bir Tuğrul Tülek harikası…

(Kaynak: youtube.com)

Temmuz 10, 2014 @ 6:43 PM

“Öyle bir suçluluk duygusu var ki bende, yemeğin yemediğim yarısının bile kalbinin kırıldığını düşünüyorum.. Böyle yaşamak kolay olmuyor elbette.. İnsan, yaşamayı becerebilenlerin karşısında donup kalıyor.. Yani merak ediyorum, insanlar nasıl oluyor da yaşamaya ara vermek istemiyorlar.. Bana gelince, ara vermek bir yana, yaşamak istediğimden bile o kadar emin değilim.. O tür bir saplantım -ya da kararlılığım diyelim- hiç olmadı.. Kendimi dünya için o kadar zorunlu veya yararlı da görmüyorum üstelik.. Soğuk makarna gibiyim, ne dünyaya zarar vermek istiyorum ne de büyük bir yarar sağlamak gibi önlenemez bir isteğim var.. Var olmak, o kadar da heyecan verici gelmiyor bana.. Buna karşılık, yok olmanın da anlamlı bir yanını göremiyorum.. Sizin anlayacağınız, eğer ölümü anlamlandıran yaşadığınız sürece yaptıklarınızsa, pek şansım yok..”

Ece Temelkuran

Mayıs 9, 2013 @ 8:01 PM

Kahramanlar yalnızca gider. Sessizce ve dinlemeden. Gözlerini göremezsin giderlerken. Sözleri kalır bir tek. Siluetleri oturur bir köşesinde gecekonduların. Ve sen dünyanın bir gecekondu olduğunu anlayamadan asla yazamazsın. Kapısı olmayan, sessiz ve çatısı akan bir gecekondu misali içinde sen olduğun sürece var olabilen bir örtü.

Sen onu anlayamadığında sadece mehtap dinler seni. Gecenin karşılayamadığı senin de önemsemediğin mehtap..  bir gecekondunun delik çatısından görebileceğin yegane açıklık. Sen onu anlayamadığında sadece kalemi kağıdı bırak. 

Kelimelerin canı yanmasın.

Sevgi B.

Mayıs 7, 2013 @ 5:20 PM 1 not

gormebicimleri:

insanlığı bana affettirebilecek tek bir şey var gibi: müzik.

(hafif abi’nin notu)

madamescherzo:

vivaldi, “a rain of tears”. anderson & roe.

Nisan 29, 2013 @ 6:18 PM 60 not

gormebicimleri:

her zaman olduğu gibi bach’a sığınmak en iyisi.
hele bu üstadın parmakları, tanrının bir lütfu gibiyse…

(hafif abi’nin notu)

madamescherzo:

John Williams - J. S. Bach -

Prelude from Lute Suite No. 4 in E Major

Happy Birthday, John Williams!

Nisan 29, 2013 @ 6:17 PM 36 not

gormebicimleri:

günün müziği.

(hafif abi’nin notu)

Composer: Giovanni Battista Pergolesi (1710 - 1736)

Work: Largo from Salve Regina in C major (ca 1735)

Performer: Barbara Schlick, Europa Galante; conducted by Fabio Biondi

(Kaynak: dailyclassicalmusic)

Nisan 13, 2013 @ 10:22 AM 96 not
Mart 10, 2013 @ 8:06 PM
Mart 10, 2013 @ 8:05 PM

Sayfalar ve saatler bir aradaydı ben geldiğimde. Güneşin bittiği yerden kalktı otobüsler, trenler, tramvaylar… Gökyüzünü bir kez görsen bin kez göz kaçırırsın yağan kardan, esen rüzgardan. Bakarsın sadece, güneşin bittiği ve senin güneşini bulduğun bir yer vardır elbet. Neyin hesaplaşması, neyin kaygısıydı, nerede yazılıydı bilmiyorum. Anlatılamayan şeylerin sızısı içinde kalır hep. Daha henüz kaç ay oldu, henüz neyin yarası kapanmadı… henüz  hatırımdan silinemeyenler ileride hatırlamaya çalıştıklarım olamazlar mı? Olamazlardı emindim. Henüz silinmeyen güzelim hatıralar ve yaşanan tüm acı saniyeler hiç unutulamazdı. Öylesine özel ve özlenilenler… Neyden, ne uğruna, nasıl kaybettin hatırlamak istemediğin halde hatırlatır sana ufacık bir şey. Öylesine ehemmiyetsiz ya da ölesiye ehemmiyetlidir bilemezsin… Korkarsın sebepsiz yere. Ya da kimse bunun sebepsiz olduğunu söyleyemez ki sen bile… O gittikten sonra her şey öyle can yakmıştır ki, öyle korkutmuştur ki onun sevdiklerini o halde görmek, sen farkında olmadan kalıcı bir travma bahşeder sana.

Burada saatler aynı gibi görünüyor. Alışamadığın karanlığı benimsiyorsun. Öyle güçlü yapıyor ki seni kaçtıkların, kaçamaz oluyorsun. Yalnızlığın gerçekten yalnızlık olmadığı bir yerden sessizce çekip gidemezsin. Gerçekten istediğini fark ettiğinde sana bahşedilen travmayı tutar bedenin. İçinde soğuğu hapsetmişçesine kristalleşirsin. Tek düşündüğün sevdiklerin midir yoksa korktuğun kendin misindir bilinmez. Sağlık olsun dersin. Sağlık olsun öyle basit ve ehemmiyetsiz durur ya hani, öyle gelişigüzel.. değildir öyle. Sağlık olsun dersin, sağlık olsun ben her zaman kendimi geçebilirim. Yeter ki sağlık olsun.

 

Kim yaşadı, kim duydu, kim anlattı bilinmez. Yeter ki sevgi olsun.

Sevgi B.

Şubat 3, 2013 @ 12:55 PM 1 not

gormebicimleri:

boğulacak gibi oluyorum. birgül ayman güler’ler, bedri baykam’lar, akepesi, cehepesi, mehepesi, ipesi, bilmemnesi… boğulacak gibi olduğunda insan müziğe sığınmalı. bir nevi antitoksin.

(*) müzik: brahms, “violin concerto, in d major, op.77”. keman: sayaka shoji.

Ocak 30, 2013 @ 5:35 AM 10 not